การเห็นคุณค่าของชีวิตในตัวเรานั้น

คือสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้เรายังหายใจอยู่ทุกวันนี้

 

แต่บางครั้งเราก็มักที่จะหลงลืมสิ่งนี้ไปซะสนิท

จนปล่อยให้ใครบางคนเข้ามาในชีวิต

และทำลายชีวิตเราจนพังไม่เหลือชิ้นดี

อยากให้ลองนึกให้ดีๆว่ากว่าที่เราจะโตมาได้ทุกวันนี้

คนที่เรารักคนที่ดูแลเรา เขาต้องเสียอะไรไปบ้าง

เพื่อที่จะให้เป็นตัวเราในวันนี้ ที่ยังยืนและหายใจอยู่ตรงนี้

 

อย่าหน้ามืดตามัวจนปล่อยให้ใครก็ไม่รู้

ที่ไม่เคยมีบุญคุณอะไรกับคุณ เข้ามาทำลายชีวิตคุณ

อย่ามอบชีวิตของเราวางไว้ให้กับคนอื่น

เพราะเราไม่มีวันรู้ได้เลยว่าเขาจะ “ดูแล” หรือ “ทำลาย” มัน

 

จงรักษามันไว้ให้ดี อย่าปล่อยให้ใครบังอาจมาทำร้ายมันได้

ให้คิดว่าเราต้องมีชีวิตอยู่ต่อ และชีวิตเราต้องดำเนินต่อไป

อย่าปล่อยให้มาทำลายชีวิตของเราพังเป็นอันขาด …