ตอนที่เราสามารถทำอะไรได้ด้วยตัวของเราเองนั้น

อย่าคิดหรือพยายามที่จะหวังพึ่งแต่คนอื่นอยู่ตลอด

 

ถึงแม้ว่าเขาจะช่วยเราก็ตาม แต่อย่าลืมว่ามันดูเหมือนจะเป็นน้ำใจ

แต่สุดท้ายมันก็ต้องกลายเป็น “หนี้บุญคุณ” ของคนอื่น

เวลาที่เขาเดือดร้อน เขาก็หวังที่จะให้คุณช่วยเช่นกัน

หากคุณไม่ช่วยเขาก็จะอ้างว่าเขาเคยช่วยคุณมาก่อน

 

อย่าคิดว่าการพึ่งพากันมันจะเป็นเรื่องที่ดีเสมอไปนะ

เพราะบางครั้งเราขอให้เขาช่วยต่างฝ่ายต่างก็ช่วยกัน

เราก็เป็นหนี้บุญคุณของเขา

 

หากอยู่มาวันหนึ่งแล้วเขาต้องการความช่วยเหลือจากเรา

โดยอ้างว่าเขาเคยช่วยเรามาก่อน แต่สิ่งที่เขาต้องการให้เราช่วย

เป็นสิ่งที่จะทำให้เราลำบากใจที่จะทำ หรืออาจจะส่งผลเดือดร้อนกับเรา

เราก็จำเป็นที่จะต้องทำ เพราะคำว่า “หนี้บุญคุณ” ที่มันค้ำคอเราอยู่

 

เพราะฉะนั้นเวลาที่เราสามารถทำอะไรได้ด้วยตัวเอง

ก็ทำด้วยตัวเองไปเถอะ อย่าหวังพึ่งใคร เดี๋ยวจะกลายเป็นหนี้บุญคุณเปล่าๆ