ความอดทนของคนเรานั้นมีขีดจำกัดเสมอ

เมื่อถึงเวลาของมัน หรือหมดความอดทน

ไม่ว่าใครก็ต้องตัดสินใจให้เด็ดขาด

 

แต่กับคนบางคน ตอนมีไม่รู้จักรักษา

พอสิ่งๆนั้นจากเขาไป กลับพยายามที่จะตามหา

และอยากดูแลมัน

อย่าคิดอะไรได้ตอนที่ทุกอย่างมันสายไปแล้ว

เพราะมันไม่ทันหรอกนะ หากจะคิดแบบนั้น

 

และสาเหตุที่เราเดินจากมานั้น เป็นเพราะว่า

เราพยายามเต็มที่แล้ว พยายามให้โอกาส

พยายามทนฝืนกับความรักแบบนี้

แต่เพราะคนเราความอดทนมันมีจำกัด

เมื่อถึงเวลาทุกสิ่งทุกอย่างมันก็ต้องเป็นไปตามนั้น

เหมือนกับระเบิดเวลาที่รอวันระเบิดทำงาน

 

ถ้าวันหนึ่งฉันต้องเดินจากไปจากชีวิต

ก็ขอให้รู้เอาไว้ว่าฉันทำมันเต็มที่แล้ว

แต่ต่อให้พยายามแค่ไหน ถ้ามันมีแต่ทางตัน

ไปไหนไม่ได้ สุดท้ายคนเราก็ต้องหาทางใหม่ให้ตัวเอง …