ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน คำๆนี้คือจริงที่สุด

เพราะเราไม่สามารถที่จะพึ่งพาคนอื่น

ไปได้ตลอดชีวิตของเราหรอกนะ

สักวันหนึ่งเราก็ต้องอยู่คนเดียว

คอยแก้ปัญหาต่างๆด้วยตัวคนเดียว

 

การที่เราจะมัวแต่พึ่งพาคนอื่นหรือให้คนอื่น

ยื่นมือมาช่วยนั้น เห็นทีเราจะคาดหวังอะไรไม่ได้หรอกนะ

ถึงแม้ว่าเขาจะเคยช่วยเรามากแค่ไหนก็ตาม แต่เชื่อเถอะว่า

เขาไม่สามารถช่วยเราไปได้ตลอดหรอกนะ

สักวันหนึ่งเราก็ต้องทำทุกอย่าง จัดการทุกอย่าง

ด้วยตัวของเราเองให้ได้ เราจะได้ไม่ต้องไปพึ่งใคร

หรือติดหนี้บุญคุณใครอีก

หากเราสามารถที่จะช่วยเหลือตัวเองได้

เราก็สามารถอยู่ในสังคมได้ดีมากยิ่งขึ้น

การที่เรามัวแต่จะพึ่งพาคนอื่นนั้น อาจจะทำให้

เราไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ด้วยตัวเองได้นั่นเอง