บางทีคนที่รอนั้นมันก็รู้สึกเหนื่อยและทรมานเหมือนกันนะ

แตกต่างกับอีกคน ที่เขากลับไม่ได้รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำไป

คนบางคนเขาก็ไม่เคยคิดเลยว่า มีใครสักคนที่กำลังรอเขาอยู่

เขาทำเหมือนกับว่าเขาไม่รู้สึก ไม่สามารถคิดเองได้เลยว่า

มีใครบางคนกำลังรอเขาอยู่

ทั้งๆที่ทุกอย่างมันชัดเจนมากซะขนาดนั้น แต่เขาก็ยังทำมึน

ทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ปล่อยให้เรารอแบบนั้นต่อไป

รอไปทั้งๆที่ตัวเราเองนั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่

บางทีเราก็อยากให้เขานึกถึงใจคนที่รอบ้างนะ ว่ามันเหนื่อย

มันท้อ มันทรมานมากแค่ไหน กับการที่ต้องมารอใครสักคน

ที่เราเองนั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะมาหาเราหรือเปล่า