บางทีเราก็ควรที่จะถามใจตัวเราเองนะ

ว่าเราจะเศร้าไปทำไม ในเมื่อเราทำเต็มที่

สุดความสามารถของเราแล้ว แต่มันได้แค่นี้

 

ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้เป็นคนผิด เราทำหน้าที่ของเราเต็มที่แล้ว

แต่แค่เราแค่โชคร้าย ที่ทุกอย่างมันไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเฉยๆ

เก็บน้ำตาของเราไว้ให้กับเรื่องที่มันแย่กว่านี้ดีกว่าไหม

ทำให้น้ำตาของเรามันมีราคาและมีคุณค่า ไม่ใช่ร้องไห้เรื่อยเปื่อย

กับเรื่องบางเรื่องที่เราไม่ควรจะเก็บมาใส่ใจด้วยซ้ำ

 

เพราะถ้าหากเราทำเต็มที่แล้ว เราก็แค่บอกกับตัวเองว่า

เราทำดีที่สุดแล้ว แต่มันได้แค่นี้ก็ปล่อยมันไป

ไม่ต้องไปยึดติดหรือคิดมากกับมันหรอก เพราะว่ามัน

ไม่มีอะไรดีขึ้นมาอยู่แล้ว มีแต่จะทำให้เราแย่ลงไปทุกที

เพราะฉะนั้นจำเอาไว้ว่าถ้าหากเราทำมันเต็มที่แล้ว

เราก็ควรจะภูมิใจและทำใจยอมรับกับมันให้ได้

แล้วเราจะมีความสุขกับมันมากยิ่งขึ้น